تفاوت پلوس خودروهای دیفرانسیل عقب با دیفرانسیل جلو

انتقال قدرت موتور به چرخ‌ها، در خودروهای دیفرانسیل عقب، به این صورت است که نیرو از گیربکس به میل گاردان و از طریق آن به دیفرانسیل منتقل می‌شود. سپس پلوس‌ها که رابط دیفرانسیل و چرخ‌ها هستند این نیروی چرخشی را به به چرخ‌ها ارسال کرده و خودرو موفق به حرکت می‌شود. اما در خودروهای دیفرانسیل جلو یا محور محرک جلو نیرو دیفرانسیل درون جعبه دنده قرار دارد. به همین دلیل گیربکس این خودروها معمولا بزرگتر از گیربکس خودروهای دیفرانسیل عقب است. در خودروهای محور محرک عقب، دیفرانسیل در یک سیستم و پوسته‌یجدا روی اکسل عقب خودرو نصب می‌شود. در خودروهای دیفرانسیل جلو، نیرو در مسیر انتقال خود مستقیما از گیربکس به دیفرانسیل منتقل می شود. سپس از دیفرانسیل که درون جعبه دنده قرار دارد به پلوس‌های دو سر آن ارسال و از طریق آن‌ها به چرخ‌ها می‌رسد. به این تریتب در خودروهای دیفرانسیل جلو هدررفت قدرت و نیرو کاهش یافته، همچنین انتقال قدرت با سرعت بیشتری انجام می‌شود. علاوه بر اینکه گاردان از خودرو حذف شده و وزن آن کاهش می یابد.

گفته شد که نیرو پس از انتقال به دیفرانسیل از طریق پلوس‌ها که از دو سمت به کمک هزارخار با دیفرانسیل درگیر شده‌اند به چرخ‌ها منتقل می شود. رابط این انتقال نیز شفت پلوس است. اما در خودروهایی که گیربکس در وسط نیست، طول پلوس ها متفاوت و کوتاه و بلند است. لازم به ذکر است که پیشتر سر پلوس‌ها شبیه یاتاقان‌های ساچمه‌ای بودند اما امروزه سه شاخه‌ها درون سر پلوس‌ها جای می‌گیرند و نیرو را ‌منتقل می کند. البته این سیستم در خودروهای دو دیفرانسیل و دیفرانسیل جلو بیشتر پیاده می‌شود. همچنین محل قرارگیری دیفرانسیل، نوع اتصال پلوس‌ها به دیفرانسیل و انتقال نیرو در خودروهای دو دیفرانسیل مانند خودروهای دیفرانسیل جلو است.